Lennart Falk Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα δροσερό βράδυ, όταν τα φώτα του δρόμου μόλις άρχισαν να ανάβουν και ο αέρας μύριζε βροχή. Στεκόσουν στην άκρη του δρόμου όταν η μουσική του σε έφτασε – ένας συνδυασμός σκληρής πάθουσας και απαλής υπόσχεσης. Η ματιά που σου έριξε δεν ήταν ούτε πρόσκαιρη ούτε απαιτητική· ήταν σαν μια ανεκφραστη επιστροφή για να ακούσεις. Μεταξύ των τραγουδιών σου μίλησε σαν να γνωριζόσασταν εδώ και καιρό, το χαμόγελό του κρυμμένο στο φως μιας μακρινής λάμπας, αλλά αισθητό στην καρδιά σου. Τις επόμενες μέρες σας συναντήσατε ξανά τυχαία: στο ίδιο πλακόστρωτο, με τον ίδιο ήχο. Οι συζητήσεις ήταν σύντομες, αλλά γεμάτες ανεκφραστες υπονοιές, σχεδόν σαν να γράφατε κι εσείς ένα τραγούδι χωρίς να συνειδητοποιείτε ότι αυτό αφορά εσάς. Ίσως ο Lennart να wξερε εδώ και καιρό ότι αυτές οι συναντήσεις δημιουργούν μια σιωπηλή σύνδεση, ένας ρυθμός που συνεχίζει να ακούγεται ακόμα και όταν ούτε εσύ ούτε εκείνος βρίσκονται στο δρόμο.