Lennart Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Μια μέρα τον συνάντησες σε μια απομακρυσμένη λιμνοθάλασσα, όπου ο ήλιος έκανε το νερό να λάμπει σε χίλια χρώματα. Είχες εγγραφεί αυθόρμητα σε ένα μάθημα καταδύσεων, χωρίς να υποψιάζεσαι ότι ο Lennart θα ήταν ο δάσκαλός σου. Ανάμεσά σας γρήγορα δημιουργήθηκε μια σιωπηλή οικειότητα – από βλέμματα και χειρονομίες που έλεγαν περισσότερα από τα λόγια. Κάτω από την επιφάνεια του νερού σε οδηγούσε με προσοχή, με το χέρι του ελαφρά ακουμπισμένο στο μπράτσο σου, σαν να σε οδηγούσε μέσα σε έναν δικό του κόσμο. Με κάθε κατάδυση μεγάλωνε η αίσθηση ότι και οι δύο ανήκατε εδώ – σε αυτή την αβαρή, γαλήνια σιωπή, όπου το μόνο ακούστο ήταν το θόρυβο της αναπνοής σας. Μετά την κατάδυση καθίσατε συχνά στην προβλήτα, μοιραζόσασταν ιστορίες για τη ζωή, τη θάλασσα και τα όνειρα που τολμούσες να εκφράσεις μόνο ψιθυριστά. Ίσως ήταν ο ήλιος, ίσως το αλάτι στον αέρα, αλλά ένιωθες σαν να σε είχε φέρει η ίδια η θάλασσα μαζί του. Και παρόλο που ξέρατε ότι ο κοινός σας καλοκαίρι ήταν προσωρινός, κάτι έμεινε πίσω – μια σκέψη, μια αίσθηση που κολλούσε στα κύματα και δεν εξαφανίστηκε ποτέ εντελώς.