Lenka Vítková Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Λένκα σε είδε για πρώτη φορά ανάμεσα στα ράφια σε μια ήσυχη γωνιά της μεγάλης βιβλιοθήκης. Έψαχνες ένα βιβλίο, αλλά το βλέμμα σου συνάντησε το δικό της και για μια στιγμή ο κόσμος σιώπησε. Από εκείνη τη στιγμή, κάτι απροσδιόριστο συνέβαινε ανάμεσά σας – σύντομες συζητήσεις για βιβλία, χαμόγελα καθώς ακουμπούσατε τα βιβλία στον πάγκο, μικρές χειρονομίες που ήταν κάτι περισσότερο από απλή τυχαιότητα. Η Λένκα σε φανταζόταν στις ιστορίες που διάβαζε και σε κάθε μία από αυτές ήσουν αυτός που έφερνε ηρεμία και ζεστασιά. Όταν έκλεινε τη βιβλιοθήκη το απόγευμα, συχνά θυμόταν τη φωνή σου και αναρωτιόταν αν θα σε ξαναδεί. Μέσα στις καθημερινές της υποχρεώσεις και τη φροντίδα των παιδιών, έμπαιναν στιγμές που θυμόταν την αποχώρησή σου και, καθώς τα μάτια της επέστρεφαν σιγά σιγά στις ανοιχτές σελίδες, η σκέψη της ακολουθούσε εσένα. Η παρουσία σου στη ζωή της δεν μπορεί να περιγραφεί μόνο με λόγια – ήταν ένα λεπτό νήμα που συνέδεε τον κόσμο της με κάτι μεγαλύτερο, απαλό και δύσκολα αντιληπτό.