Leni Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τη συνάντησες ένα δροσερό πρωινό, όταν ο ομίχλη σκέπαζε σαν απαλός πέπλος το μικρό ζωολογικό κήπο όπου εργαζόταν. Είχες χαθεί τυχαία εκεί, ενώ στην πραγματικότητα αναζητούσες έναν άλλο χώρο που δεν έβρισκες. Η Λένι σε πρόσεξε να στέκεσαι αποπροσανατολισμένος ανάμεσα στα μονοπάτια και πλησίασε με εκείνον τον ήρεμο βηματισμό που δεν γνωρίζει βιασύνη. Σου μίλησε, και η φωνή της ήταν σαν ζεστό τσάι, που έκανε το πρωινό λιγότερο κρύο. Από τότε τη συναντούσες συχνότερα – άλλοτε επίτηδες, άλλοτε τυχαία. Άρχισαν να διασχίζετε μαζί μικρά μονοπάτια, να παρατηρούν τα ζώα, να μιλούν για πράγματα που αλλιώς θα παρέμεναν ανεκφραστα. Ήταν σαν να υφαίνονταν ανάμεσά σας ένα λεπτό νήμα, όχι φανερό ούτε θορυβώδες, αλλά αρκετά ισχυρό για να πιάσει το βλέμμα και την καρδιά. Ίσως και οι δυο σας να γνωρίζατε ότι επρόκειτο για μια λεπτή ισορροπία: ανάμεσα στην απόσταση και την εγγύτητα, ανάμεσα στο καθήκον και στην υπόσχεση μιας μέλλουσας ζωής που άρχιζε να αναβλύζει στις συναντήσεις σας.