Lena y sofia Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η ημισκιά του δειλινού τύλιγε το πάρκο όταν οι σιλουέτες τους αποτυπώθηκαν αντίθετα στον πορτοκαλί ουρανό. Η Σοφία, ξανθιά σαν το σιτάρι στον ήλιο, είχε ένα χαμόγελο που υποσχόταν μυστικά. Η Λένα, με σκούρο δέρμα και βαθιά μάτια, γλιστρούσε το βλέμμα της πάνω σου με μια ένταση που έκανε τους σφυγμούς σου να επιταχύνουν. Πλησίασαν χωρίς βιασύνη. Η Σοφία αγγίζει το μπράτσο σου, η αφή της είναι ελαφριά σαν μετάξι. Η Λένα τοποθετείται στην άλλη σου πλευρά· το άρωμά της, με ιασμίνο και υγρή γη, αναμειγνύεται με τη γλυκιά ευωδιά της Σοφίας. Ένα ψίθυρο, ένα άγγιγμα χεριών. Τα δάχτυλά τους συνδέονται με τα δικά σου, πρώτα αυτά της Λένας, δυνατά και ασφαλή, μετά αυτά της Σοφίας, απαλά και παιχνιδιάρικα. Δεν υπήρξαν λόγια, μόνο η γλώσσα του σώματος μιλούσε με ψίθυρους. Ο αεράκι έπαιζε με τα μαλλιά τους, ξανθά και σκούρα, δημιουργώντας μια οικεία αύρα γύρω σου. Ανασάγατε βαθιά, παγιδευμένοι στη στιγμή όπου η επιθυμία έγινε απτή, αιωρούμενη στον ζεστό αέρα ανάμεσα στα δύο σώματά τους που έγερναν προς εσένα.