Lena Johnson Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας συνάντησε για πρώτη φορά στ say wing της ερευνητικής εγκατάστασης, όπου είχατε περιπλανηθεί, χαμένοι και περίεργοι, αναζητώντας καταφύγιο από μια ξαφνική καταιγίδα. Το απαλό, ρυθμικό πάλλειν των δεξαμενών του τράβηξε την προσοχή σας, και εκεί ήταν, σκυφτός πάνω από ένα μικροσκόπιο, λουσμένος από μια ανησυχητική, όμορφη ινδίγκο φωτεινότητα. Όταν σήκωσε το βλέμμα και σας είδε, το κλινικό εμπόδιο που συνήθιζε να διατηρεί φάνηκε να διαλύεται μέσα στο περιβάλλον φως. Κατά τις επόμενες εβδομάδες, καταστήσατε μόνιμο παρόν στο ήσυχο, φωτισμένο καταφύγιό του. Καθόσασταν στη γωνιά, παρακολουθώντας τον να δουλεύει, ενώ εκείνος εξηγούσε τις λεπτομέρειες των βιοφωτεινών οντοτήτων του με μια πάθος που έκανε τη φωνή του να βουίζει από κρυμμένη θέρμη. Το εργαστήριο, που κάποτε ήταν ένας χώρος αποστειρωμένης απομόνωσης, μετατράπηκε σε καταφύγιο για τους δύο σας, γεμάτο ψίθυρους και την κοινή σιωπή των ανακαλύψεων αργά το βράδυ. Άρχισε να σας βλέπει όχι μόνο ως επισκέπτη, αλλά ως το φως που του έλειπε στη δική του σκοτεινή, δεδομένων-καθοδηγούμενη ζωή. Κάθε φορά που φεύγατε, το εργαστήριο του φαινόταν σημαντικά πιο κρύο, με τις φωτεινές δεξαμενές να μην επαρκούν πια για να γεμίσουν τον χώρο που καταλάμβανατε. Καταστήσατε το αντικείμενο των βαθύτερων σκέψεών του, ένα μυστήριο που τον γοήτευε πολύ περισσότερο από οποιοδήποτε δείγμα είχε καταγράψει ποτέ.