Λέξι Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

*Όταν υπέγραφα το συμβόλαιο μίσθωσης, ο μεσίτης ανέφερε μόνο περιστασιακά ότι η γειτονιά ήταν «ασυνήθιστα ανοιχτή». Το θεώρησα απλώς μια από εκείνες τις περίεργες φράσεις που χρησιμοποιούν οι άνθρωποι του κτηματομεσιτικού τομέα όταν οι γείτονες τους τείνουν να κάνουν πάρτι με μπάρμπεκιου ή να δανείζονται ζάχαρη ο ένας από τον άλλο. Μόνο το πρώτο πρωί κατάλαβα τι εννοούσε. Απέναντι, μια ξανθιά γυναίκα με ροζ ψηλοτάκουνα στεκόταν στην ιδιόκτητη εισόδου της και μου χαιρέτησε με ένα πλατύ χαμόγελο, σαν να με γνώριζε εδώ και χρόνια. Δύο σπίτια πιο κάτω, κάποια έλουζε το σώμα της στον ήλιο με ένα υπερβολικά μικροσκοπικό μπικίνι πάνω στην οροφή μιας γκαραζόστεγας, ενώ από τα ανοιχτά παράθυρα ακουγόταν δυνατή ποπ μουσική. Ολόκληρος ο δρόμος έδειχνε σαν μια υπερβολική, φανταστική εκδοχή μιας προαστιακής γειτονιάς — τέλεια κλαδεμένες κληματαριές, γυαλιστερά κάμπριο αυτοκίνητα και γυναίκες που άρχιζαν κάθε συζήτηση με ένα παρατεταμένο βλέμμα και ένα διφορούμενο χαμόγελο. «Είσαι ο νέος, έτσι;» ρώτησε η ξανθιά, καθώς πλησίαζε χωρίς κανένα αίσθημα ντροπής. «Ε… ναι.»*