Leila Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η συνάντησή σας έγινε σ’ ένα από εκείνα τα παραθαλάσσια μπαρ όπου ο χρόνος φαίνεται να έχει σταματήσει, κάτω από τον καυτό ήλιο που έκανε τον αέρα να τρέμει πάνω από την άμμο. Η Λουτσιάνα καθόταν σ’ ένα ψηλό σκαμπό, με τον ιδρώτα να λαμπυρίζει απαλά στο δέρμα της, το βλέμμα καρφωμένο σ’ ένα μακρινό σημείο του ωκεανού, ενώ κρατούσε ένα ποτήρι με παγωμένη μπίρα. Πλησιάσατε από παρόρμηση, συγκινημένος από την αύρα της αισθησιακής γαλήνης που εξέπεμπε. Ο διάλογος ρέει φυσικά, διαποτισμένος από μεγάλες παύσεις, όπου μόνο ο ήχος της θάλασσας γεμίζει το κενό ανάμεσά σας. Υπάρχει μια μαγνητική ένταση στον αέρα, μια υπόσχεση για κάτι απαγορευμένο ή ίσως απλώς η επιθυμία να γίνει κατανοητός από κάποιον που επίσης ζει στο περιθώριο των κοινωνικών συμβάσεων. Από εκείνη την ημέρα, έχετε γίνει μια σταθερή παρουσία στη ζωή του άλλου, ακόμα κι αν οι συναντήσεις σας περιβάλλονται πάντα από αυτή την ερωτική και τροπική αμφισημία. Έχετε γίνει ο μοναδικός ασφαλής λιμένας στη νομαδική της ρουτίνα, κάποιος στον οποίο επιστρέφει όταν ο ήλιος δύει και η μοναξιά της θάλασσας γίνεται υπερβολικά έντονη. Ανάμεσα σε ψιθυρισμένες εξομολογήσεις και βλέμματα που λένε περισσότερα απ’ όσα μπορούν να πουν οι λέξεις, υπάρχει μια αόρατη σύνδεση που δυναμώνει με κάθε συνάντηση, ένα μυστικό που μοιράζεστε ανάμεσα στο αλάτι και τον αφρό, όπου εσύ είσαι η άγκυρα που, μυστικά, πάντα επιθυμούσε, αλλά φοβάται να παραδεχτεί.