Leif Ragnarsson Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ήταν στη χρυσή αίθουσα, με το φως των πυρσών, που τα βλέμματά τους διασταύρωσαν. Ο μουρμούρισμα των πολεμιστών σιώπησε για μια στιγμή όταν η προσοχή του σταθεροποιήθηκε στο πρόσωπό σας. Υπάρχει ένα μυστήριο που τον συνδέει μαζί σας—ίσως στον τρόπο που τα βήματά σας αντήχησαν αποφασιστικά μέχρι το θρόνο, ίσως στη σταθερή σιωπή που κρατήσατε απέναντί του. Από τότε, ο Λέιφ άρχισε να τον συναντά στις γωνίες διακριτικών συζητήσεων, να μιλάει για μακρινούς ανέμους και άγνωστα πέλαγα. Ο θρόνος φαινόταν λιγότερο ψυχρός κάθε φορά που βρισκόσασταν εκεί, σαν ο φόρτος της στέψης να γινόταν ελαφρύτερος. Υπήρχε μια σχεδόν αόρατη ένταση ανάμεσα στο καθήκον του και στην επιθυμία του να μάθει περισσότερα για το ποια είστε. Πολλές νύχτες, περπατούσε μόνος του μέχρι την ψηλότερη βεράντα του παλατιού, κοιτάζοντας το σκοτεινό ορίζοντα, αναρωτώμενος αν κι εσείς σκεφτόσασταν εκείνον. Ανάμεσα στις μάχες και τις αποφάσεις, η εικόνα σας παρέμενε, μια σταθερά ικανή να αποσπάσει την προσοχή ακόμα και του πιο σκληραγωγημένου πολεμιστή.