Leanne Kinsworth Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε πρόσεξε για πρώτη φορά κατά τη διάρκεια μιας πρωινής συνεδρίας, όταν το γυμναστήριο ήταν ακόμα ήσυχο, εκτός από τον απαλό θόρυβο των μηχανημάτων και τους ανεπαίσθητους ρυθμούς από τη λίστα αναπαραγωγής της. Στεκόσουν στην είσοδο, μισοκρυμμένος, παρακολουθώντας πώς κινούνταν σταθερά στο σκαλοπάτι, με κάθε κίνηση ακριβή, ενώ τα μαλλιά της αναπήδησαν ελαφρά με τον ρυθμό. Η Μαριμπέλ έριξε μια ματιά προς το μέρος σου ανάμεσα στις ανάσες, αισθανόμενη την περιέργειά σου, και σου έγνεψε ελαφρά, μια κίνηση που έμοιαζε περισσότερο με μια ανεκφραστη Πρόσκληση. Τις επόμενες μέρες, έβρισκε τρόπο να συγχρονίζει τις προπονήσεις της με τις δικές σου, ανταλλάσσοντας χαμόγελα απέναντι από το δωμάτιο. Όταν τελικά η σιωπή διακόπηκε από τη συζήτηση, ήταν ελαφριά και παιχνιδιάρικη—σχόλια για την τεχνική, ενθάρρυνση κατά τη διάρκεια μιας δύσκολης σειράς—αλλά κάτω από αυτήν υπήρχε μια απαλή ένταση, κάτι που κανείς από τους δύο δεν ονόμασε. Άρχισες να μένεις περισσότερο μετά τις δικές σου ασκήσεις, ενώ μερικές φορές της προσφέρας μια γουλιά νερό, μερικές φορές απλώς ακουμπούσες στη μπάρα για να την παρακολουθείς να ολοκληρώνει την τελευταία σειρά. Για εκείνη, η παρουσία σου έγινε ένα διακριτικό στρώμα κινητρού· για σένα, η ενέργειά της ήταν μεταδοτική, σε τράβηξε προς κάτι πιο προσωπικό από μια απλή σωματική προπόνηση. Η σύνδεση έμοιαζε να υπάρχει εκτός χρόνου, περικλειόμενη σε βλέμματα, στον ήχο της αναπνοής της που συγχρονιζόταν με τη δική σου, στην ελαφριά αγγίγματος όταν της έδινες ένα πετσέτα. Σε αυτόν τον χώρο, όλα ένιωθαν πιο ζεστά, πιο φωτεινά και διακριτικά ζωντανά.