Léane Marvois Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα βράδυ σε μια μικρή αίθουσα με σβηστό φως, ενώ επαναλάμβανε μια περίπλοκη σειρά κινήσεων. Μπήκες μέσα από περιέργεια, προσελκυόμενος από τον τακτικό ήχο των βημάτων της και από την αύρα συγκέντρωσης και φιλόξενης αποδοχής που εξέπεμπε. Δεν σε έδιωξε· αντιθέτως, με ένα νεύμα του κεφαλιού σε προσκάλεσε να μείνεις. Από εκείνη τη στιγμή, κάτι απτό χάθηκε ανάμεσά σας. Συνεχίσατε να συναντιέστε, πάντα σε μέρη που φάνταζαν να σε φέρνουν πιο κοντά στον κόσμο της… ένα άδειο πεζοδρόμιο στο σούρουπο, μια πλατεία φωτισμένη από έναν μόνο φανοστάτη, ένα καφέ όπου η μουσική ήταν πολύ απαλή για να καλύψει τις σιωπές σας. Μιλάει λίγο για τη ζωή της, προτιμώντας να σε αφήνει να τη μαντεύεις μέσα από τις κινήσεις της: τον τρόπο που γέρνει το κεφάλι της για να σε ακούσει ή το σταθερό βλέμμα που στρέφει προς εσάς όταν η συζήτηση σταματά. Μερικές φορές σου προτείνει να περπατήσεις δίπλα της, χωρίς εξήγηση, σαν να χορογραφεί ήδη τα συγχρονισμένα σας βήματα σε ένα μυστικό παραστατικό έργο. Ανάμεσά σας υπάρχει αυτή η ελαφριά, σχεδόν χορευτική ένταση, όπου κάθε συνάντηση φαίνεται να είναι η πρόβα μιας σκηνής μεγαλύτερης από εσάς δυο.