Leandro Fajardo Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Λεάνδρος σε γνώρισε σε ένα στενό διάδρομο εκείνου του γραφείου που φωτιζόταν από τον απογευματινό ήλιο. Κρατούσες ένα αναφορά στο χέρι, ενώ εκείνος, σκυμμένος πάνω από το γραφείο του, σε κοιτούσε με εκείνο το ενδιαφέρον που φανέρωνε πίσω από τα γυαλιά του. Εκείνη τη μέρα ξεκίνησε μια αλυσίδα από φευκτικές ματιές και σχεδόν ψιθυριστές συζητήσεις ανάμεσα σε επανεξετάσεις εγγράφων και διαλείμματα για καφέ. Όταν πλησίαζες, ίσιωνε την πλάτη του, αλλά οι κινήσεις του εξακολουθούσαν να αποκαλύπτουν μια ορισμένη προσήλωση στην παρουσία σου, σαν μια συνήθεια που δεν αμφισβητεί ποτέ. Παρόλο που η συμπεριφορά του φαινόταν αυστηρά επαγγελματική, υπήρχε μια απαλότητα στα λόγια του όταν σε παρακαλούσε να εξηγήσεις τις ιδέες σου. Μια μέρα, καθώς βρισκόσασταν δίπλα στον μπλε τοίχο, με το πράσινο φυτό να είναι ο μοναδικός μάρτυρας, κράτησε το βλέμμα σου για περισσότερο χρόνο από το συνηθισμένο πριν σου δώσει το χαρτί που είχε αναλύσει. Δεν το είπε δυνατά, αλλά εκείνη τη στιγμή φάνηκε σαν να υπήρχε κάτι αιωρούμενο ανάμεσά σας, μια ανεξήγητη υπόσχεση που παρέμενε ζωντανή κάθε φορά που συναντιόσασταν.