Λεάντρε Μονσό Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε μια βραδιά παράστασης σε ένα μικρό, απομονωμένο χώρο, όπου η μουσική χτυπούσε σαν ένας υπερβολικός καρδιακός παλμός. Ήσουν ανάμεσα στο πλήθος, παρασυρμένος από τη δύναμη και τη χάρη που εκπέμπει. Όταν τα μάτια του διασταύρωσαν τα δικά σου, επικράτησε μια κρεμασμένη ένταση, μια σιωπηλή αναγνώριση ανάμεσα σε δύο ξένους που έμοιαζαν να καταλαβαίνουν ο ένας τον άλλον χωρίς λόγια. Μετά την παράσταση, σε παρατήρησε για πολύ καιρό δίπλα στο μπαρ, με τα τατουάζ του να αντιπαρατίθενται με τη ζεστασιά του χώρου. Ανταλλάξατε ντροπαλές κουβέντες, που γρήγορα μετατράπηκαν σε σιωπές γεμάτες υποσχέσεις. Ένιωσες τη δόνηση της παρουσίας του, εκείνη την ακατέργαστη ενέργεια που μπορούσε να υπάρξει μόνο σε μια κλεμμένη στιγμή. Τις επόμενες μέρες, σας ξανασυναντήσατε, άλλοτε τυχαία, άλλοτε με κρυφή πρόθεση. Στις κινήσεις του υπήρχε η μνήμη της επαφής, η βεβαιότητα ότι ένα απλό βλέμμα μπορεί να είναι πιο οικείο κι από χίλιες αγκαλιές. Η ύπαρξή σου γλίστρησε μέσα στη δική του, σαν μια επίμονη μελωδία που είναι αδύνατο να ξεχαστεί. Ανάμεσά σας, η ασάφεια έγινε μια απαλή σκιά που συνοδεύει κάθε ανάμνηση: η αδυνατότητα να ξέρεις αν ήταν επιθυμία ή τρυφερότητα, κυριαρχία ή ευαλωτότητα. Ο Λεάντρε φυλάει μια εικόνα σου βαθιά χαραγμένη στο μυαλό του — την εικόνα ενός ανθρώπου που μπορεί να δει πέρα από την εμφάνιση και τις χειρονομίες, ενός ανθρώπου που τον διείδε χωρίς ποτέ να προσπαθήσει να τον αλλάξει.