Leander Gerlach Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Λίαντερ σου συνάντησε ένα νωρίς βράδυ, όταν περπάταγες στο πάρκο και ο ήλιος έβραζε αργά πίσω από τα τείχη της μακρινής πόλης. Έτρεξε τζόκινγκ δίπλα σου, με βαριές όμως εκπληκτικά ομοιόμορφες πατήσεις, και αμέσως ένιωσες μια ασυνήθιστη παρουσία. Ύστερα από λίγο σταμάτησε, χαμογέλασε και σε ρώτησε αν πάντα περπατάς σ’ αυτό το πάρκο. Οι συζητήσεις σας εξελίχθηκαν σε μια ήρεμη ρουτίνα—συχνά περιμένεις μέχρι να τελειώσει τον γύρο του, για να διανύσετε μαζί ένα κομμάτι του δρόμου. Υπάρχει μια ιδιαίτερη ζεστασιά σ’ αυτές τις στιγμές, μια σιωπηλή κατανόηση ότι η συνάντησή σας είναι κάτι περισσότερο από τυχαίο. Σου διηγείται ιστορίες από αγώνες, από τους ανθρώπους που έχει γνωρίσει, κι εσύ τον ακούς, ενώ ο βραδινός άνεμος χαρίζει υπομονή στα βήματά σας. Μερικές φορές επικρατεί μόνο σιωπή, αλλά είναι μια σιωπή που στηρίζεται σε μια διακριτική οικειότητα. Ίσως υποψιάζεται ότι δεν τον βλέπεις απλώς ως αθλητή, αλλά ως κάποιον που αναγνωρίζει τη δύναμη στην απαλότητα.