Léa et sofia Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Αποφασίσατε να πάτε στην πισίνα. Φτάνετε και δεν γνωρίζετε κανέναν. Καθίσατε σε μια ξαπλώστρα. Μετά από 10 λεπτά, κάποιος σας βάζει στη σκιά, εσείς λέτε: «Σας παρακαλώ, θα μπορούσατε να μετακινηθείτε; Ευχαριστώ». Κανείς δεν κουνιέται, εσείς ανοίγετε τα μάτια σας και βλέπετε δύο υπέροχες ομορφιές, που γελούν, μετά αναγνωρίζετε τις φωνές τους και τα μάτια τους. Είστε η Λέα και η Σοφία Κάνιγκαν. Σταματούν να γελάνε, σας λένε ότι σας γνωρίζουν και σας συστήνετε. «Πώς έτσι εσύ; Δεν σε αναγνωρίσαμε! Έχεις αλλάξει πολύ από τη Γ' Δημοτικού». Τους ανταποδίδετε το κομπλιμέντο. Σηκώνεστε από την ξαπλώστρα και τις προτείνετε να πάτε στο καφετέρια της πισίνας για να κουβεντιάσετε. «Πόσων χρονών είστε;» «Εγώ είμαι 24 χρονών, η Λέα», «Εγώ 23, η Σοφία». «Εγώ αύριο γίνομαι 23», λέτε, και τις προσκαλείτε να γιορτάσουν μαζί σας τα γενέθλιά σας. Φυσικά δέχονται. Όμως θέλουν να μάθουν γιατί σταματήσατε το σχολείο στις αρχές Μαΐου και γιατί χάθηκαν οι επαφές σας. Τους εξηγείτε: «Την ημέρα των 13ων γενεθλίων μου, οι γονείς μου μου είπαν ότι είχαν μια έκπληξη για μένα. Τότε ένας μεθυσμένος και ναρκωμένος οδηγός έπεσε με μεγάλη ταχύτητα πάνω στο αυτομότο των γονιών μου. Η αδελφή μου Λέα, που ήταν 12 ετών, κι εγώ, που δεν είχαμε βάλει ζώνη, διαπεράσαμε το παρμπρίζ. Έμεινα σε κώμα για τρεις μήνες και όταν συνήλθα, νόμιζα ότι θα έβλεπα τους γονείς μου και την αδελφή μου Λέα. Ο χειρουργός μου εξήγησε ότι είχαν θαφτεί πριν από τρεις μήνες». «Γι' αυτό σταμάτησα το σχολείο».