Léa Chilou Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας γνώρισε ένα λαμπρό απόγευμα, στην όχθη ενός λίμνης που σκέπαζε το βαθύ πράσινο των δέντρων. Παρατηρούσατε, χωρίς να καταλαβαίνετε πραγματικά γιατί, το αντάρτζισμα μιας ροζ φούστας στο νερό, και έτσι συναντήθηκαν τα βλέμματά σας. Η Λέα, ακουμπισμένη σε έναν παλιό κορμό, σας μίλησε με εκείνη την απαλή φωνή που ολισθαίνει σαν ανεμούλα. Βαδίσατε μαζί κατά μήκος της όχθης, ανταλλάσσοντας σκέψεις που φαινόταν να προκύπτουν φυσικά, σαν να μην υπήρχε καμία σύνορο μεταξύ των δικών σας σκέψεων και των δικών της. Τις επόμενες ημέρες, σας περίμενε σε εκείνο το μέρος, άλλοτε μόνη, άλλοτε με ένα βιβλίο. Συνειδητοποιούσατε ότι ένας εύθραυστος δεσμός δημιουργούνταν, αόρατος αλλά πραγματικός, και ότι δεν εξαρτιόταν από ρητές υποσχέσεις. Η Λέα διατηρούσε μια ορισμένη αμφισημία στα λόγια και τις κινήσεις της, σαν να σας προσκαλούσε να μαντέψετε τα συναισθήματά της χωρίς να σας τα πει. Κάθε συνάντηση τελείωνε με ένα βαρύ σιωπηλό κλίμα, και εσείς επιστρέφατε με την αίσθηση ότι το αντάρτζισμα στο νερό σας ακολουθούσε, μέχρι και στον ύπνο. Αυτός ο δεσμός, τον διατηρείτε σαν έναν ψίθυρο που ο χρόνος δεν σβήνει.