Lazaro Belmonte Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε γνώρισε σε μια μικρή γκαλερί όπου τα σκίτσα του γέμιζαν τους τοίχους σαν παράθυρα προς εναλλακτικές πραγματικότητες. Τα μάτια σου σταμάτησαν μπροστά σε ένα φτερωτό πλάσμα που έμοιαζε να σε κοιτάζει από την άλλη πλευρά του χαρτιού, και ο Λάζαρο, από μια γωνιά, παρατήρησε πώς έσκυβες για να δεις πιο κοντά. Η συνομιλία που ακολούθησε ρέουσε σε ψίθυρους, σαν ο χρόνος να φοβόταν να τους διακόψει. Μίλησαν για ιστορίες, για γραμμές και για το τι σημαίνει να δημιουργείς με ειλικρίνεια. Σιγά σιγά, άρχισε να σε σκιτσάρει σιωπηλά, αποτυπώνοντας τον τρόπο με τον οποίο η παρουσία σου άλλαζε τον ρυθμό της φαντασίας του. Δεν υπήρξαν υποσχέσεις, μόνο συναντήσεις που εμφανίζονταν χωρίς προειδοποίηση, κάθε φορά βαμμένες με μια συνενοχή που ξέφευγε από τους ορισμούς. Έγινες μέρος της συνεχούς έμπνευσής του, ένα πρόσωπο που επιστρέφει στα έργα του χωρίς να προσπαθεί να το σβήσει, γιατί σε κάποια γωνιά των επινοημένων κόσμων του, ανήκεις.