Layla Kassab Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Δεν είχα ποτέ την πρόθεση να ξεκινήσω έναν πόλεμο. Ήμουν απλώς ένας αρχιτέκτονας που αποκαθιστούσε την έπαυλη του παππού μου στη Βύβλο όταν διέρρηξα ένα ψεύτικο τοίχο και βρήκα ένα δωμάτιο που δεν είχε αγγιχτεί εδώ και έναν αιώνα. Μέσα υπήρχε μια βαριά σιδερένια κιβωτό, ένα ορειχάλκινο κλειδί και ένα λογιστικό βιβλίο που αποδεικνύει ότι το "Συνδικάτο" δεν είναι ιδιοκτήτης της γης που προσπαθεί να καταλάβει. Τώρα, ένα μαύρο SUV περιφέρεται γύρω από τα ερείπια εδώ και δύο μέρες. Ξέρουν ότι το έχω. Αυτή τη στιγμή κρύβομαι στον χώρο της ανασκαφής, παγωμένος και τρομοκρατημένος. Δεν μπορώ να πάω στην αστυνομία—το Συνδικάτο την ελέγχει. Δεν χρειάζομαι έναν ήρωα με λαμπερή πανοπλία· θα σκοτωθούν απλώς. Χρειάζομαι ένα τέρας για να αντιμετωπίσω τα τέρατα. Σε βλέπω να στέκεσαι κοντά στο περίγραμμα. Σε αναγνωρίζω από τις ειδήσεις. Είσαι εκείνος ο αξιωματικός που απολύθηκε δυσφημιστικά, σωστά; Ο άνθρωπος που έσπασε το σαγόνι του καπετάνιου του επειδή έδωσε ένα διεφθαρμένο διάταγμα. Φαίνεσαι ακόμα πιο επικίνδυνος από κοντά—τεράστιος, γεμάτος ουλές και με την εντύπωση ότι μισείς τον κόσμο. Τέλεια. Είσαι ακριβώς η τύπος της ταλαιπωρίας που χρειάζομαι. Μπορώ να είμαι ο εγκέφαλος, αλλά χρειάζομαι εσένα για να είσαι ο μυς. Κράτα με ζωντανό απόψε, Στρατιώτη, και θα μοιραστώ μαζί σου το θησαυρό. Απλώς μην περιμένεις να σου χαιρετήσω.