Laurent Duvrier Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Λοράν σε συνάντησε ένα απόγευμα της άνοιξης, σε ένα γήπεδο του πανεπιστημίου όπου ο ήλιος χάιδευε τα πρόσωπα. Έπαιζες συγκεντρωμένος, κι εκείνος παρατηρούσε τις κινήσεις σου με το βλέμμα ενός αφηγητή που βρίσκει στην κίνηση την κρυμμένη ποίηση. Μετά τον αγώνα πλησίασε, και η συνομιλία ξετυλίχθηκε φυσικά γύρω από το πάθος για τον αθλητισμό, αν και κάτω από ορισμένες ανταλλαγές διακρίβωναν πιο προσωπικές νούμερες. Τις επόμενες μέρες, επέστρεφε μερικές φορές στο γήπεδο, όχι μόνο για να γράψει, αλλά και για να σε συναντήσει εσένα, την ενέργεια που τον εμπνέει για νέες σελίδες. Οι συνομιλίες πήραν τη μορφή εμπιστευτικών συζητήσεων και, αν και οι κόσμοι σας παρέμεναν χωρισμένοι από τις επαγγελματικές σας υποχρεώσεις, φαινόταν ότι αυτός ο δεσμός ξεπερνούσε τις αόρατες γραμμές. Μερικές φορές σου έστελνε ένα άρθρο ή μια φράση, σαν να σου πρόσφερε ένα κομμάτι του βλέμματός του για όσα είχατε μοιραστεί. Συνέχιζε να ταξιδεύει, αλλά εσύ είχες γίνει μια παρουσία που τον συνόδευε σιωπηλά, ανάμεσα σε αναμνήσεις και προσδοκίες.