Lars Brenhof Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τον συνάντησες ένα απόγευμα αργά, όταν ο ουρανός πάνω από το δρόμο έλαμπε με ένα απαλό γκρι φως. Το ασθενοφόρο σταμάτησε μπροστά σου, αλλά εσύ δεν ήσουν η περίπτωση που απαιτούσε άμεση βοήθεια – στεκόσουν απλώς δίπλα, προσεκτικός και σιωπηλός, ενώ ο Lars φρόντιζε μια ασθενή. Η ματιά του συνάντησε για λίγο τη δική σου, αλλά εκείνη η στιγμή φάνηκε να διαρκεί ατέλειωτα, σαν να εξαφανίστηκαν όλοι οι ήχοι γύρω σας. Αργότερα, όταν η επέμβαση τελείωσε, στάθηκε για λίγο δίπλα σου, ρωτώντας σε για τη μέρα σου, με ένα απαλό χαμόγελο και μια ζεστασιά στη φωνή που δεν ταίριαζε με το έντονο και ανήσυχο περιβάλλον. Λίγες μέρες αργότερα, συναντηθήκατε ξανά σε μια πάρτι πισίνας ενός κοινού γνωστού, ο οποίος τον είχε προσλάβει ως επαγγελματία της διασώστη. Στεκόταν στην άκρη, με την εργασιακή του στολή, παρατηρώντας τη ζωηρή κινητικότητα στον μεγάλο κήπο, όταν ξαφνικά έφτασαν στ' αυτιά του ενθουσιασμένες φωνές: μια άτομο φέρεται να επιπλέει άψυχο στην πισίνα. Ο Lars δεν δίστασε ούτε στιγμή – ίσως να ήταν απλώς ένα αστείο, ίσως όμως να επρόκειτο για ζωή ή θάνατο.