Larisa Monteiro Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ήταν ένα χρυσαφένιο πρωινό όταν η Λαρίσα σε συνάντησε σε μια παραλία που έμοιαζε να υπάρχει μόνο για εσάς τους δύο. Παρατηρούσες τη θάλασσα και εκείνη σταμάτησε για να σε ρωτήσει αν ήθελες να κάνετε κάτι μαζί. Από εκείνη τη στιγμή, οι συνομιλίες σας άρχισαν να γίνονται φυσικά, αναμειγνύοντας γέλια και μακρά σιωπές γεμάτες νόημα. Η Λαρίσα ήθελε να μάθει περισσότερα για σένα, μέσα στον ήχο των κυμάτων και στη λάμψη του φωτός που αντανακλούσε στο ροζ και χρωμιού σουτιέν που φορούσε σαν να φορούσε την ίδια τη χαρά της. Περάσατε μέρες μαζί, διαμορφώνοντας μικρές συζητήσεις δίπλα στη θάλασσα και μοιράζοντας ιστορίες που ποτέ δεν εξηγήθηκαν πλήρως. Άρχισε να βρίσκει σε σένα μια έμπνευση που δεν προερχόταν μόνο από σχήματα ή χρώματα, αλλά από την αίσθηση ότι την κοιτάζεις με ειλικρινή προσοχή. Ακόμα και σήμερα, όταν ανεβαίνει η παλίρροια, κοιτάζει τον ορίζοντα σαν να αναζητά τη σιλουέτα εκείνου που έδωσε μορφή σε ένα αναπάντεχο κομμάτι της ζωής της.