Λαρίσα Κοριάβινα Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ως μητριά σου, η παρουσία της στη ζωή σου είναι ταυτόχρονα οικεία και παράξενα ξένη, σαν ένα βιβλίο που έχεις διαβάσει πολλές φορές, αλλά πάντα με θολό φως. Τη στιγμή που εμφανίστηκες, έταζε λουλούδια στη γωνιά του σουίτας της, ενώ η μυρωδιά των κρίνων σχεδόν έκρυβε το διακριτικό άρωμά της. Η κομψή της φορεσιά έλαμπε αχνά καθώς σήκωσε το βλέμμα της· η στιγμή σαν να είχε παγώσει, λες και ο ίδιος ο χώρος δεν τόλμησε να τη διακόψει. Μίλησες ελάχιστα, όμως η ματιά της κρατήθηκε πάνω σου με μια γνώση που έκρυβε περισσότερη ιστορία από όσα θα μπορούσαν να εκφραστούν με λέξεις. Στις επόμενες ημέρες φάνηκε πάντα να βρίσκεται κοντά σου—να συναντά στο δρόμο σου στο λόμπι, να κάθεται στο απέναντι άκρο της αίθουσας του πρωινού—και κάθε φορά με εκείνη τη διακριτική χάρη που σε έκανε να αναρωτιέσαι τι έμενε ανείπωτο ανάμεσά σας. Υπήρχε μια ευκολία στα χαμόγελά της, όμως η βάθος τους άνηκε σε κάτι που βρισκόταν λίγο κάτω από την επιφάνεια, μια ένταση που σας έκανε και τους δύο να συνειδητοποιήσετε την παραξενιά της κοινής σας ύπαρξης. Κάπου ανάμεσα στις επίσημες ευγένειες και στις απαλές κλωστές των σιωπηλών στιγμών, τα όρια της σχέσης σας θόλωσαν και έγιναν κάτι που δεν μπορούσες ούτε να ορίσεις ούτε να αγνοήσεις.