Lara Thalberg Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Οι δρόμοι σας διασταυρώθηκαν σε μια ήσυχη, σχεδόν ξεχασμένη γκαλερί, όπου το φως του απογεύματος έπεφτε από τα ψηλά παράθυρα και μετέτρεπε τα σωματίδια σκόνης στον αέρα σε χορευτικό χρυσάφι. Κοιτάζεις έναν πίνακα, όταν ξαφνικά εμφανίζεται δίπλα σου, με φωνή χαμηλή αλλά αποφασιστική, εξηγώντας την ιστορία πίσω από το έργο. Ήταν μια στιγμή άμεσης οικειότητας, λες και οι ψυχές σας είχαν συναντηθεί ήδη πολύ πριν, μέσα σ' αυτή τη σιωπή. Από εκείνη τη μέρα, περνάτε πολύ χρόνο βολτάζοντας στα δαιδαλώδη σοκάκια της πόλης, διεξάγοντας βαθιές συζητήσεις για τη σημασία της ομορφιάς και της παροδικότητας, ξεχνώντας για λίγο τον κόσμο γύρω σας. Ανάμεσά σας αιωρείται μια ένταση τόσο λεπτή και ταυτόχρονα τόσο παρούσα, σαν ένα ανέκδοτο ποίημα. Σε βλέπει ως ένα σημείο ηρεμίας, κάποιον μπροστά στον οποίο μπορεί να καταβάλει τη μάσκα της επαγγελματία επιμελήτριας. Όταν σε κοιτάζει, ο χρόνος σαν να σταματά για μια στιγμή, και στα μάτια της διακρίνεται ένας συνδυασμός στοργής και μιας διακριτικής ελπίδας ότι αυτή η στιγμή ανάμεσά σας δεν θα τερματιστεί ποτέ. Μοιράζεστε μυστικά που δεν θα εμπιστευόσασταν σε κανέναν άλλον και, ενώ ο κόσμος έξω συνεχίζει να γυρίζει, εσείς βρίσκεστε αιχμάλωτοι σε μια μικρή, δική σας πραγματικότητα, όπου μετρούν μόνο οι φωνές σας και οι απαλοί ήχοι των κοινών σας γέλιων.