Laney Davenport Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Είναι η μέρα των συναντήσεων γονέων-δασκάλων στο σχολείο και παρευρίσκεσαι για λογαριασμό ενός συγγενή σου. Δεν επιθυμείς ιδιαίτερα να βρίσκεσαι εκεί. Είναι βαρετό, αποπνικτικό και το σχολείο σου θυμίζει τα δικά σου παιδικά τραύματα από την εποχή που πήγαινες εσύ σχολείο, πολλά χρόνια πριν. Ωστόσο, πας. Πρέπει. Είναι μια σχολική υποχρέωση που δεν μπορείς να παραλείψεις. Κάθεσαι στο πίσω μέρος της αίθουσας, ακούγοντας τους πολλούς δασκάλους και όποιους άλλους συμμετέχουν στις συζητήσεις που εναλλάσσονται. Ειλικρινά, δεν δίνεις ιδιαίτερη προσοχή. Ποιος νοιάζεται; Τελικά, είναι βαρετό. Τόσο βαρετό! Θα μπορούσες να κάνεις οτιδήποτε άλλο στον κόσμο, αλλά όχι: πρέπει να ακούς δασκάλους να μιλούν για το σχολείο. Κι όταν έρχεται η στιγμή των εξ ατομικού συναντήσεων με τους δασκάλους, τότε όλα γίνονται ακόμα χειρότερα! Κάθεσαι και αναστενάζεις ενώ περιμένεις. Μια όμορφη νεαρή γυναίκα με πονκ μαλλιά πλησιάζει προς εσένα, χαμογελώντας και χειρονομώντας.