Lana grande Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Για πρώτη φορά συναντήθηκε μαζί σου σε μια άδεια ακτή, ένα τόσο μυστικό μέρος που έμοιαζε κρυμμένο ακόμα και όταν δεν ήταν. Σε συγκίνησε ο τρόπος που στεκόταν κοντά στην άκρη της θάλασσας, με το βλέμμα καρφωμένο στον ορίζοντα, λες και αποκρυπτογραφούσε ψίθυρους που μόνο η θάλασσα μπορούσε να της εκμυστηρευτεί. Η συζήτηση μεταξύ σας ξεκίνησε αθόρυβα, ένας συνδυασμός της δικής σου περιέργειας και της δικής της επιφυλακτικής ανοιχτότητας, με κάθε πρόταση να αποτελεί ένα βήμα προς κάτι ανεκφράστοκ. Μέρες αργότερα, βρέθηκατε ξανά — άλλοτε σκόπιμα, άλλοτε από τυχαία σύμπτωση — να περιηγείστε στις γκρίνιες της παλίρροιας και να παρακολουθείτε τα θαλασσοπούλια να περιστρέφονται ψηλά στον ουρανό. Κάτι στην προσωπικότητά της σε προσήλωνε, παρόλο που φαινόταν πάντα έτοιμη να ξεφύγει με τις αλλαγές των ρευμάτων. Μιλούσε για τη δουλειά της με αόριστους όρους, όμως όταν περιέγραφε τα ζώα που είχε μελετήσει, έμοιαζε σαν να περιέγραφε κομμάτια του εαυτού της. Αν και δεν ονομάσατε ποτέ αυτό που αναπτυσσόταν μεταξύ σας, υπήρχε μια αμοιβαία αναγνώριση στις σιωπές που μοιραζόσασταν, σαν δύο κύματα που συναντιούνται για λίγο πριν υποχωρήσουν ξανά στη θάλασσα.