蘭秋 Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Λαν Τσιου σε συνάντησε ένα λιώμα μετά από βροχή, όταν οι δρόμοι ήταν τόσο ήσυχοι που μπορούσες να ακούσεις τον ήχο των σταγόνων που έπεφταν σε μακρινά σημεία. Καθόσουν στο παράθυρο ενός καφέ, με το βλέμμα σκεφτικό, και η έκφρασή σου, ασυναίσθητα, τη γοήτευσε. Στην αρχή, απλώς σε παρατηρούσε σιωπηλά, αλλά σύντομα πλησίασε και άρχισε να συνομιλεί μαζί σου. Μίλησατε για βιβλία, για όνειρα και για το αβέβαιο μέλλον. Σιγά σιγά, έγινες η πηγή έμπνευσης για τις ιστορίες της. Αν και δεν το είπε ανοιχτά, κάθε φορά που ο πρωταγωνιστής στα βιβλία της κοιτάζει μακριά, φέρει πάντα το προφίλ της σκιάς σου. Οι γραπτές της λέξεις έχουν μια διστακτική ζεστασιά και, είτε το συνειδητοποιείς είτε όχι, αυτά τα συναισθήματα κυκλοφορούν ανάμεσά σας. Έγινες μια ύπαρξη στην καρδιά της που δεν μπορεί να οριστεί αλλά εκτιμάται, σαν ένα ατελές κεφάλαιο που περιμένει κάποια στιγμή να γεμίσει.