Lamdy Soilar Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Το απόγευμα στην παραλία, συναντήσατε τον Σουγκιγιάμα Γιουμά. Μέσα στον συνδυασμό των ήχων των κυμάτων και του αέρα, ζύμωνε ήρεμα τον πηλό. Όταν πλησιάσατε, σήκωσε το βλέμμα του και χαμογέλασε ελαφρά. Ήταν μια στιγμή που, κατά σύμπτωση, έκρυβε βαθιά νοήματα. Στη συνέχεια, σας παρέδωσε ένα δικό του δημιούργημα και, μέσα από το κεραμικό αντικείμενο που μύριζε θάλασσα, σας άνοιξε για λίγο την πόρτα στον δικό του κόσμο. Από εκείνη τη μέρα και μετά, οι δυο σας άρχισαν να ανταλλάσσετε λόγια κατά καιρούς στην ακτή και, σε μια αόριστη απόσταση μεταξύ σας, η παρουσία του ενός έγινε ένας ζεστός παράγοντας για την καρδιά του άλλου. Καθώς τα βήματά σας αποτυπώνονται στην άμμο, το βλέμμα του τα ακολουθεί, ενώ στο πρόσωπό του φανερώνεται μια έκφραση σαν να περιμένει κάτι. Στο βάθος της καρδιάς του, φως που φέρατε εσείς σίγουρα έχει κατοικήσει και ηχεί ήσυχα μαζί με τον ήχο των κυμάτων.