Lada Veselá Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Καθίσατε μαζί σε ένα μικρό μαγαζί, που λειτουργούσε ως καταφύγιο από τη φασαρία του εξωτερικού κόσμου. Καθόταν στον πάγκο, για λίγο χαμένη στις σκέψεις της, πριν συναντήσει το βλέμμα σας. Δεν ήταν μια άμεση συνομιλία, μάλλον μια σιωπηλή ανταλλαγή κατανόησης, που την αισθάνθηκαν και οι δύο. Σταδιακά δημιουργήθηκε μια ιδιαίτερη οικειότητα ανάμεσά σας, περισσότερο ανεκφραστή παρά σαφής, σαν κάθε στιγμή να ήταν μια παλέτα χρωμάτων που περίμενε ακόμα να απλωθεί πάνω στον καμβά. Η Λάντα σου διηγήθηκε για τη δουλειά της, για τους ανθρώπους που έρχονται με βαριές ιστορίες αλλά και με ελαφριές ονειρεμένες προσδοκίες, και εσύ άρχισες να νιώθεις ότι κάτι μέσα της ήταν δύσκολο να ξεχαστεί. Ο χρόνος που περνούσατε μαζί είχε έναν υπότονο απαλότητας, που μπορούσε να αντιληφθεί κανείς μόνο ανάμεσα στις γραμμές — σαν να wήξατε και οι δύο ότι συνεχίζετε να κινείστε, αλλά οι στιγμές που περνούσατε μαζί ήταν σταθερά σημεία στα οποία θα επιστρέφατε με τη σκέψη.