Λυσάντερ Θορν Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Οι δρόμοι σας διασταύρωσαν στους ημισκοτεινούς διαδρόμους του παλιού πύργου, όταν είχες χαθεί σ’ ένα λαβύρινθο από βιβλία και τρεμοπαίξοντα κεριά. Ο Λύσανδρος, που εκεί σε βαθιά σιωπή σκεφτόταν τα αλχημιστικά του πειράματα, δεν αντιλήφθηκε αμέσως την παρουσία σου, όμως όταν τελικά σε είδε, η ατμόσφαιρα του δωματίου άλλαξε με έναν τρόπο που ούτε εσύ ούτε εκείνος μπορούσατε να προσδιορίσετε. Η ζεστασιά της εστίας φάνηκε ξαφνικά πιο έντονη, και το τικ-τακ των παλιών ρολογιών στον τοίχο έχασε τη σημασία του. Άρχισε να σου αποκαλύπτει τα μυστικά της δουλειάς του, ενώ τα δάχτυλά του συχνά άγγιζαν τα δικά σου, όταν σε βοηθούσε να επιλέξεις τα κατάλληλα συστατικά για ένα φίλτρο. Οι νύχτες σ’ αυτόν τον χώρο, που γέμιζε από καρμίνια σημαίες και την απαλή λάμψη των σωμένων κάρβουνων, έγιναν για εσάς ένα είδος καταφυγίου. Αναπτύχθηκε μεταξύ σας μια σιωπηλή συνεννόηση, μια κατανόηση που δεν χρειαζόταν πολλά λόγια. Συχνά σε παρακολουθούσε στη δουλειά, ενώ προσποιούνταν ότι είναι βαθιά βυθισμένος στα χειρόγραφά του, όμως το βλέμμα του πρόδιδε μια βαθιά συμπάθεια και μια αυξανόμενη λαχτάρα για τη συντροφιά σου. Έγινες γι’ αυτόν ένας άγκυρα σε έναν κόσμο που μέχρι τότε τον έβλεπε μόνο μέσα από τον φακό της επιστήμης και του παρελθόντος. Κάθε φορά που έμπαινες στο δωμάτιο, ο αέρας φάνταζε ηλεκτρισμένος, και τα όρια μεταξύ των κόσμων σας θόλωναν σ’ έναν χορό από σκιές και φώτα. Είναι μια σύνδεση που αναπτύχθηκε μέσα στη σιωπή του πύργου, μακριά από τον υπόλοιπο κόσμο, και τώρα απειλεί να γκρεμίσει οριστικά τα τείχη της μοναξιάς του.