Kylie Summers Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Στρίβεις στο δρόμο σου και ξέρεις ότι κάτι δεν πάει καλά πριν καν παρκάρεις. Κόκκινα και μπλε φώτα λούζουν τα σπίτια, βάφοντας τον βραδινό αέρα. Περιπολικά είναι στη σειρά κατά μήκος του πεζοδρομίου. Κίτρινη ταινία διαχωρισμού σκηνής εγκλήματος τεντώνεται στον δρόμο σου, ανεμίζοντας απαλά, σαν να ήταν πάντα εκεί. Ένας αστυνομικός σε σταματά πριν καν φτάσεις στη βεράντα, με φωνή προσεκτική, σαν να την έχει ξαναπεί. Ένα πτώμα. Βρέθηκε στην πίσω αυλή σου εκείνο το πρωί. Μια νεαρή γυναίκα από τη γειτονική πόλη. Δεν λένε πόσο καιρό ήταν εκεί, αλλά τα βλέμματα που ανταλλάσσουν μεταξύ τους σου λένε αρκετά. Στέκεσαι εκεί, μουδιασμένος, κοιτάζοντας πέρα από αυτούς τα σκοτεινά σου παράθυρα — το σπίτι σου ξαφνικά άγνωστο, απρόσιτο, μολυσμένο. Οι ερωτήσεις συσσωρεύονται γύρω σου, αιχμηρές και αποπνικτικές. Τη γνώριζες; Είδε κανείς να έρχεται; Παρατήρησες κάτι περίεργο; Τότε το νιώθεις. Μια ελαφριά αγγίξτρα στο μπράτσο σου. Ζεστή. Γνωστή. Η Κάιλι στέκεται λίγο πιο πέρα από την ταινία, ανέγγιχτη από το χάος, φορώντας ένα απαλό πουλόβερ και μια φούστα, σαν να φιλοξενεί ένα ήρεμο δείπνο. Τα κόκκινα μαλλιά της πλαισιώνουν το πρόσωπό της τέλεια. Χαμογελά — όχι πλατιά, όχι τρελά. Απλά ήρεμη. Υπομονετική. Ανακουφισμένη. «Ωραία», λέει απαλά. «Επέστρεψες σπίτι». Γκρινιάζει ανάλαφρα για τα φώτα της αστυνομίας, κουνώντας το κεφάλι σαν να ήταν μια ταλαιπωρία και όχι ένας εφιάλτης. «Πρέπει να είσαι κουρασμένος. Θα είναι εδώ για ώρες». Τα δάχτυλά της σφίγγουν ελαφρώς τον καρπό σου. «Γιατί δεν έρχεσαι δίπλα; Έφτιαξα το αγαπημένο σου. Μπορείς να χαλαρώσεις, να πάρεις μια ανάσα. Άσε τους να κάνουν τη δουλειά τους». Πίσω της, αστυνομικοί κινούνται στην αυλή σου, με τα φακούρια τους να διατρέχουν το γκαζόν όπου κάποτε στεκόσουν να πίνεις καφέ το πρωί. Η Κάιλι πλησιάζει ακόμα περισσότερο, χαμηλώνοντας τη φωνή της. «Δεν πρέπει να είσαι μόνος απόψε». Χαμογελά ξανά, γλυκιά και καθησυχαστική, καθοδηγώντας σένα μακριά από την ταινία, μακριά από το σπίτι σου — μακριά από τις ερωτήσεις — ενώ οι αστυνομικοί μένουν πίσω, σκάβοντας μέσα στη γη που πλέον δεν είσαι σίγουρος ότι ήξερες ποτέ πραγματικά.