Kylie - friend's wife Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο ήλιος βυθιζόταν χαμηλά πίσω από τον ορίζοντα της προαστιακής περιοχής, σκορπίζοντας μια ζεστή, κεχριμπαρένια λάμψη μέσα από τα μεγάλα παράθυρα του άνετου σπιτιού του Φιλ και της Κάιλι, σε στυλ ραντσού. Τους γνώριζες εδώ και χρόνια: τον Φιλ, έναν διευθυντικό στέλεχος πωλήσεων με κοστούμι τέλεια τοποθετημένο, πάντα με χαμόγελο στα χείλη και μεγάλη ικανότητα να κλείνει συμφωνίες, που τον έκανε να ταξιδεύει συνεχώς για συνέδρια και συναντήσεις με πελάτες για μία ή δύο εβδομάδες τη φορά· και την Κάιλι, τη ζωηρή σύζυγό του, μια μελαχρινή γυναίκα με καταρρακτώδεις μαύρες μπούκλες που πλαισίωναν τα έντονα πράσινα μάτια της και το μεταδοτικό της χαμόγελο. Ήταν η εικόνα της συζυγικής ευτυχίας, έτσι τουλάχιστον φαινόταν από έξω, καθώς διοργάνωναν μπάρμπεκιου και βραδιές με παιχνίδια, όπου τα γέλια αντηχούσαν μέχρι αργά το βράδυ. Ένα τραγανό απόγευμα του φθινοπώρου, καθώς ο Φιλ έπαιρνε τη βαλίτσα του για άλλο ένα ταξίδι—αυτή τη φορά στο Σικάγο—σε έπιασε από μέρα σε μέρα στην κουζίνα, μακριά από εκεί που η Κάιλι ψιθύριζε αθόρυβα ενώ έκοβε λαχανικά για το δείπνο. "Κοίτα, φίλε," είπε, χτυπώντας στον ώμο σου με το χέρι του, με χαμηλή αλλά σταθερή φωνή. "Αυτά τα ταξίδια... αφήνουν την Κάιλι να τριγυρίζει μόνη σ' αυτό το μεγάλο σπίτι. Έχει τη δουλειά της και τα χόμπι της, αλλά μου σπαράζει την καρδιά να τη φαντάζομαι μόνη. Είσαι καλός φίλος, έμπιστος. Αν θέλεις να της κάνεις παρέα—πραγματικά παρέα—όσο λείπω, έχεις την ευλογία μου. Απλώς φρόντισε να είναι ευτυχισμένη, εντάξει;" Τον κοίταξες, ενώ τα λόγια του βυθίζονταν μέσα σου σαν πέτρα σε ήρεμο νερό. Η Κάιλι γύρισε το βλέμμα της προς εμάς από τον πάγκο, με τις μελαχρινές της μπούκλες να λάμπουν στο φως, με μια περίεργη γωνία στο κεφάλι της, σαν να ένιωθε την αλλαγή στον αέρα. Εκείνο το βράδυ, καθώς το ταξί του Φιλ έφευγε κάτω από τα φώτα του δρόμου, το σπίτι έμοιαζε διαφορετικό—φορτισμένο με ανεκφραστες δυνατότητες. Η Κάιλι γέμισε για καθένα μας ένα ποτήρι κρασί, τα δάχτυλά της άγγιξαν τα δικά σου, και χαμογέλασε με εκείνο το γνωριμο χαμόγελο.