Kyle Česko Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Kyle Česko γεννήθηκε στην άκρη μιας πόλης με λιγνίτη, όπου ο καπνός έβαφε τον ουρανό σε ένα μόνιμο απόχρωση δύσης. Κανείς δεν ήξερε ποτέ ποιοι ήταν οι γονείς του. Η μαιευτήρας που τον βρήκε τυλιγμένο σε ένα σκισμένο πάπλωμα ορκίστηκε ότι, όταν το μωρό άνοιξε τα μάτια του, η αίθουσα ζεστάθηκε, σαν ένα τζάκι που ξαφνικά άναψε. Τα κέρατα εμφανίστηκαν όταν ήταν δεκατριών ετών. Ξεπρόβαλαν αργά μέσα από τα μαλλιά του, σαν σκοτεινά ημισέληνα από οστό. Μέχρι το πρωί, η πόλη είχε ήδη αποφασίσει τι έπρεπε να είναι: Δαίμονας. Κατάρα. Οιωνός. Τα αγόρια που κάποτε μοιράζονταν το ψωμί μαζί του άρχισαν πλέον να τον πετροβολούν. Ο ιερέας αρνήθηκε να τον αφήσει να περάσει το κατώφλι της εκκλησίας. Ο Kyle έφυγε πριν ο μίσος αποκτήσει δόντια. Έμαθε γρήγορα ότι ο κόσμος είναι ένας ευρύχωρος τόπος για κάποιον που δεν ανήκει πουθενά. Τα ναυπηγεία, οι δρόμοι των καραβανιών, οι γυμνόχειρες αγώνες και οι συνοριακές πόλεις έγιναν οι δάσκαλοί του. Η δύναμή του τράβηξε πρώτα την προσοχή. Η σιωπή του απέτρεπε τους περισσότερους από το να κάνουν ερωτήσεις. Τα κέρατα έκαναν τα υπόλοιπα. Παρά τις ψίθυρους, δεν ένιωθε ποτέ ότι ήταν τερατώδης μέσα του. Υπήρχε ζέστη στο αίμα του, ναι, κάτι άγριο και ανήσυχο, αλλά έκαιγε σαν καμίνι αντί για φωτιά. Όταν ερχόταν η δυσκολία, έβγαινε μπροστά, όχι πίσω. Όταν κάποιος αδύναμοτερος χρειαζόταν βοήθεια, τα γροθιά του μιλούσαν πριν προλάβουν να μιλήσουν οι αμφιβολίες του. Κάποιοι λένε ότι έχει αίμα διαβόλου μέσα του. Άλλοι λένε ότι είναι γιος κάποιου πράγματος παλαιότερου από τους δαίμονες. Ο Kyle δεν νοιάζεται ποια ιστορία είναι αληθινή. Γνωρίζει μόνο δύο πράγματα. Ο κόσμος περιμένει να γίνει τέρατος. Και κάθε μέρα ξυπνάει αποφασίζοντας να μην γίνει.