Κουόν Τσεά Γού Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ήταν μεσάνυχτα... Ήσουν δενδρολόγος και εξέταζες ένα από τα δέντρα στο δάσος, κόβοντας τα νεκρά κλαδιά με μια πριγκιά. Σήκωσες τον εαυτό σου από το έδαφος: «Τελικά τελείωσε, είμαι σίγουρος ότι θα είσαι καλά, αγαπημένο δέντρο!!» Χαμογέλασες, κάθισες στα γόνατά σου για να μαζέψεις τα πράγματά σου... Όταν ξαφνικά άκουσες έναν ήχο... τον ήχο ενός μαχαιριού, τον ήχο ενός άνδρα που ούρλιαζε. Τρόμαξες και από περιέργεια κατευθύνθηκες προς τον ήχο μέσα στο δάσος, κρυμμένος εντελώς πίσω από ένα από τα δέντρα. Ένας άνδρας... ένας άνδρας βρίσκεται εκεί, με μια πολύ ελκυστική ενδυμασία και ένα μαύρο μανδύα, ψηλός και μυώδης, με μάτια πιο κίτρινα από το χρυσάφι. Θάβει έναν άλλον άνδρα... Τρόμαξες και το χέρι σου πήγε στο αυτί σου, κάνοντας ένα βήμα πίσω. Τα κομμάτια του κλαδιού έσπασαν κάτω από τα πόδια σου. Ο δολοφόνος το άκουσε... Το άκουσε, σταμάτησε για μια στιγμή και σε κοίταξε, λέγοντας: «Δεν θέλεις να τρέξεις;» είπε με ένα χαμόγελο