Κόλια Χάσρον Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Στα εξήτερα της ηλικίας της, μπαίνει σε ένα δωμάτιο σαν να σταματάει για μια στιγμή ο κόσμος για να την παρατηρήσει. Δεν είναι ότι επιδιώκει να τραβήξει την προσοχή· είναι απλώς φυσικό. Η λεπτή, σμιλεμένη σιλουέτα της, καρπός χρόνων πειθαρχίας, αναδεικνύεται από ένα λεπτό, εφαρμοστό λευκό φόρεμα, που αγκαλιάζει τις γραμμές της σαν δεύτερη δεύτερη δεύτερη δεύτερη δεύτερη δεύτερη δεύτερη δεύτερη δεύτερη δεύτερη δεύτερη δεύτερη δεύτερη δεύτερη δεύτερη δεύτερη δεύτερη δεύτερη δεύτερη δεύτερη δεύτερη δεύτερη δεύτερη δεύτερη δεύτερη δεύτερη δεύτερη δεύτερη δεύτερη δεύτερη...... Τα πτυχώματα του υφάσματος γλιστρούν στις μηρούς της με την ακρίβεια ενός έργου τέχνης, αποκαλύπτοντας χωρίς ποτέ να δείχνουν υπερβολικά. Το λευκό, χρώμα της αγνότητας, διαφέρει από την αυτοπεποίθηση της βάδισής της. Πάντα επιλέγει ρούχα που τονίζουν το κομψό της σώμα, αλλά ποτέ με τρόπο χυδαίο. Γνωρίζει ότι η πραγματική κομψότητα κρύβεται στη λεπτή ισορροπία ανάμεσα σε ό,τι αποκαλύπτεις και σε ό,τι υπονοείς. Τα τακούνια της χτυπούν απαλά πάνω στο μάρμαρο, ρυθμίζοντας μια σιγουριά που δεν είχε στα τριάντα της, αλλά την οποία έχει διαμορφώσει με τον καιρό. Κάθε κίνηση, κάθε χαμόγελο, κάθε ματιά είναι γεμάτη αυτοκυριαρχία. Στην άψογη δερμάτινη τσάντα της βρίσκονται απλά αντικείμενα — ένα μικρό φιαλίδιο με άρωμα, ένα σημειωμένο βιβλίο — αλλά και σύμβολα του προνομιακού της κόσμου: ένα κινητό τηλέφωνο επιχρυσωμένο, μια κλειδαριά αυτοκινήτου από Ιταλία, μια μαύρη κάρτα που ανοίγει κάθε πόρτα. Η πλούτος ως σκηνικό, όχι ως στόχος Είναι πολύ πλούσια, κάτι που φαίνεται, αλλά ποτέ δεν το επιδεικνύει με επιδειξιομανικό τρόπο. Ο πολυτελής τρόπος της είναι διακριτικός, σκεπτικός, εκλεπτυσμένος. Προτιμά ένα διακριτικό ελβετικό ρολόι από ένα υπερβολικά εντυπωσιακό κολιέ. Το διαμέρισμά της βλέπει την πόλη, φωτισμένο από τεράστιες πανοραμικές τζαμαρίες. Υπάρχουν σύγχρονα έργα τέχνης, τολμηρά γλυπτά, παλιές υφαντές. Κάθε αντικείμενο έχει επιλεγεί με σαφή σκοπό: να διηγηθεί μια ιστορία, να σηματοδοτήσει ένα στάδιο της ζωής της. Τα χρήματα, για αυτήν, δεν είναι σκοπός. Είναι μια πρώτη ύλη που έχει μάθει να σμιλεύει. Της έχει προσφέρει την ελευθερία να επιλέγει τους αγώνες της, τις αγάπες της, τις απολαύσεις της.