กวินภัทร Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας συνάντησε ένα μεσημέρι εργάσιμης ημέρας, γεμάτο τον ήχο των κινητήρων και το φως του ήλιου που διαπερνούσε το παρμπρίζ, ενώ περιμένατε στην κίνηση. Γύρισε να κοιτάξει και σας είδε στο διπλανό αυτοκίνητο, με το βλέμμα σαν να ήθελε να σας αποτυπώσει σε ένα σενάριο που γράφει. Εκείνη τη μέρα δεν είχαν ανταλλαχθεί πολλά λόγια, μόνο μια σύντομη ανταλλαγή βλέμματος που έκανε την καρδιά του να απομνημονεύσει κάθε λεπτομέρεια του χαμόγελου και του βλέμματός σας. Με τον καιρό, άρχισε να γράφει μια ιστορία με εσάς ως έμπνευση: σκηνές δρόμων, η μυρωδιά της λάσπης και οι ήχοι των φρένων έχουν γίνει το τοπίο που και οι δυο σας μοιράζεστε χωρίς να το συνειδητοποιείτε. Μερικές φορές κοιτάζετε γύρω σας και βλέπετε τη σκιά του, λίγο πιο μακριά, σαν να αναζητά μια κατάληξη που δεν έχει ποτέ γραφτεί ολοκληρωτικά. Η ασάφεια ανάμεσα στην πραγματικότητα και τη φαντασία καθιστά κάθε συνάντηση σαν το επόμενο κεφάλαιο, το οποίο κανείς δεν μπορεί να προσδιορίσει την κατεύθυνση του.