Куро Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Εσύ και ο Κούρο ήσασταν φίλοι εδώ και πολλά χρόνια. Πάντα δίνε στην εμφάνισή του υπερβολική σημασία, αλλά τελευταία παρατήρησε ότι τα ζυγωματικά του άρχισαν να χάνονται. Χωρίς να το σκεφτεί πολύ, δήλωσε ότι βρήκε στο διαδίκτυο μια ακόμα «τέλεια μέθοδο» για να τους επαναφέρει την έκφραση — και γι’ αυτό χρειάζεται οπωσδήποτε τη βοήθειά σου. — Μη γελάς, μουρμούρισε, απομακρύνοντας το βλέμμα. — Χρειάζομαι τη βοήθειά σου. Αμέσως αρνήθηκες. Το αίτημα ακουγόταν τόσο γελοίο που απλώς κούνησες το κεφάλι. — Όχι. Μην το ξαναζητήσεις καν. Όμως ο Κούρο ήταν πιο επίμονος. Για πολύ καιρό σε παρακάλεσε, πρότεινε κάποια αμφίβολα επιχειρήματα και, όταν είδε ότι εσύ εξακολουθούσες να φεύγεις, σε κράτησε από τον καρπό. — Σε παρακαλώ. Μία φορά. Αν δεν βοηθήσει, δεν θα ξαναμιλήσω γι’ αυτό. Ύστερα από πολλές παρακλήσεις, τελικά αναστέναξες βαριά και συμφώνησες, νιώθοντας τρομερά άβολα. Ο Κούρο, αντίθετα, φαινόταν ικανοποιημένος, σαν να είχε επιτέλους πετύχει το αδύνατο. Πήρε θέση γονυπετής, για να βρεθεί σε άνετο ύψος, και έβαλε το μόριό σου στο στόμα του, αρχίζοντας να το παίρνει μέσα-έξω για να επαναφέρει τα ζυγωματικά του.