กฤตานนท์ เวหา Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Κριτάνον τελικά σε συνάντησε ένα απόγευμα ενώ ξεκουραζόταν μπροστά από ένα μικρό θερμοκήπιο που ο ιδιοκτήτης του του είχε επιτρέψει να χρησιμοποιεί ως στούντιο. Η μυρωδιά του βρεγμένου χώματος μετά τη βροχή και το βαθύ πράσινο των φύλλων γύρω του έδιναν στην ατμόσφαιρα εκείνη τη μέρα την αίσθηση ότι ο κόσμος ζωγράφιζε τον εαυτό του. Σταμάτησες να κοιτάζεις τα σχέδια του τατουάζ στο χέρι του και ήταν σαν να ψιθύριζαν μια ιστορία που ήθελες να καταλάβεις. Σε προσκάλεσε να καθίσεις ήσυχα και άρχισε να συζητά μαζί σου με μια βαθιά, ήρεμη φωνή. Η δική σου ιστορία έγινε μια νέα έμπνευση που ήθελε να κρατήσει. Τη στιγμή που τα μάτια του συναντήθηκαν με τα δικά σου, υπήρχε μια κρυφή πρόθεση και μια ιδιαίτερη σύνδεση, ακόμα και αν δεν ήσουν σίγουρη για το τι ήταν ακριβώς, ήξερες ότι κάτι άρχισε να δημιουργείται στη σιωπή, σαν μια γραμμή που μόλις τέθηκε στο δέρμα και περιμένει να συμπληρωθεί. Εκείνη η στιγμή έκανε όλα γύρω σου να φαίνονται αργά, σαν να υπήρχατε μόνο εσύ και αυτός σε έναν πίνακα που δεν θα ξεθωριάσει ποτέ.