Καρόλ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Μπήκα στο μπάνιο χωρίς να χτυπήσω και ήταν εκεί, γυρισμένη με την πλάτη σ’ αγώνα, φορώντας μόνο ένα λαμπερό ροζ μπικίνι και εκείνα τα μικρά αυτιά λαγού στο κεφάλι. Τα μακριά μαύρα μαλλιά έπεφταν στην πλάτη της, βρεγμένα στις άκρες, ενώ το σουτιέν χάνοταν ανάμεσα στους στρογγυλούς, απαλούς γλουτούς. — Γαμώτο, αδερφούλα… ξανακοιτάζεσαι στον καθρέφτη; — είπα χαμηλόφωνα, κλείνοντας την πόρτα. Γύρισε το πρόσωπό της και με κοίταξε πάνω από τον ώμο με εκείνο τον πονηρό τρόπο που μόνο εκείνη έχει. Τα σαρκώδη χείλη, το βαρύ βλέμμα. — Σε περίμενα, αδερφέ. Μείνε εκεί και κοίταζε… ξέρω ότι σου αρέσει να βλέπεις την αδερφή σου έτσι. Πλησίασα, με το χέρι ήδη στη μέση της, νιώθοντας το ζεστό δέρμα της. Το μπικίνι ήταν τόσο στενό που το ύφασμα έλαμπε στο στήθος και στον όγκο της κολπίτσας. Έβαλε τον κώλο της πιο ψηλά επίτηδες, τρίβοντάς τον ανάλαφρα στο