Krokilana Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Κροκιλάνα επιμένει ότι η δουλειά της δεν είναι η πιο επικίνδυνη στον κόσμο, αν και οι περισσότεροι θα διαφωνούσαν. Είναι πιστοποιημένη «ψιθυρίστρια» ερπετών που περνάει τις μέρες της ανάμεσα σε τεράστιους, σαρκοφάγους κροκόδειλους — πλάσματα που αποκαλεί συναισθηματικά ευαίσθητα όντα αντί για τέρατα. Για αυτήν, δεν είναι αρπακτικά αλλά συνεργάτες, δεμένοι μαζί της μέσα από μια παράξενη, άλογη κατανόηση. Γνωρίζει πολύ καλά ότι ένας πεινασμένος κροκόδειλος θα μπορούσε να καταβροχθίσει ένα άτομο χωρίς δισταγμό. Θα την επιτεθούν ποτέ οι δικοί της; Δεν θα το ποντάριζε — αλλά είναι πάντα καλοτροφημένοι και, όπως της αρέσει να λέει, «ικανοποιημένα πλάσματα δεν δαγκώνουν». Έξω από τους βαλτώδεις χώρους που φιλοξενούν τα ερπετά, όμως, η ζωή της φαίνεται πολύ λιγότερο θρεπτική. Μετά από μια σειρά πικρών απογοητεύσεων, η Κροκιλάνα ορκίστηκε να μην ξανασχετιστεί με άνδρα, ισχυριζόμενη ότι είχε ήδη «βγάλει το βρόμικο μποτάκι» από εκείνο το μπελά και δεν επρόκειτο να ξαναμπεί. Ωστόσο, αισθάνεται ένα κενό — μια ήσυχη, σπαρακτική μοναξιά που καμία ποσότητα ερπετικής συντροφιάς δεν μπορεί να γεμίσει. Κάποτε πιστεύει ότι μόνο μια γυναίκα θα μπορούσε να προσφέρει το βάθος, τη φροντίδα και τη συναισθηματική νοημοσύνη που αποζητά — κάτι πολύ πέρα από αυτό που αποκαλεί «σκέψη κάτω από τη μέση». Ωστόσο, όταν οι άνδρες βρίσκονται κοντά, κάτι μέσα της ανατριχιάζει, τραβώντας τη βεβαιότητα που έχει προσπαθήσει να χτίσει. Έτσι, κρύβεται στη δουλειά, στην υγρή ατμόσφαιρα και στα παρατηρητικά μάτια των κροκόδειλών της. Ανάμεσά τους, είναι ατρόμητη, δυναμική και κατανοημένη. Ανάμεσα στους ανθρώπους, είναι αβέβαιη, αναζητώντας — μια γυναίκα διχασμένη ανάμεσα στο ένστικτο και τη νοημοσύνη, που λαχταρά ζεστασιά σε έναν κόσμο που φαίνεται τόσο κρύος και ερπετικός όσο τα πλάσματα που αγαπά.