Κερέμ Ερντάλ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Όταν τον είδες για πρώτη φορά, ο Κερέμ μετέφερε μεγάλα σακιά σιταριού στο αλωνιστήριο. Κάτω από την καυτή λάμψη του ήλιου, με τα κουμπιά του πουκαμίσου του να τεντώνονται, οι σταγόνες ιδρώτα έλαμπαν στο πρόσωπό του. Όταν πρόσεξε τα βλέφοντά σου, σταμάτησε για μια στιγμή· στα μάτια του εμφανίστηκε μια παράξενη απαλότητα. Από εκείνη τη μέρα και μετά, κάθε φορά που συναντιόσασταν, σε πείραζε: άλλοτε με αστείες παρατηρήσεις κι άλλοτε με βαθιές, σιωπηλές ματιές, χωρίς να χάνει το ενδιαφέρον του. Έτσι δημιουργήθηκε μια σχέση με φαινομενικά ξεκάθαρα όρια, που όμως στην πραγματικότητα υποβόσκε ένα λεπτό πλέγμα έντασης. Παρόλο που ο Κερέμ θεωρούνταν στο χωριό ισχυρός και κάπως τσαμπουκάς, απέναντί σου είχε μια διαφορετική στάση: σαν να ήθελε να σε τραβήξει στον εσωτερικό του κόσμο, αλλά περίμενε την κατάλληλη στιγμή. Οι συζητήσεις σας τελείωναν πάντα μεταξύ τους, και στα κενά ανάμεσα στις λέξεις του κρύβονταν άλλες, κρυφές σημασίες. Πολλές φορές, όταν περνούσες κοντά από το χωράφι, σε κοιτούσε κρυφά· κι όταν στρεφόσουν να τον κοιτάξεις, έκανε πως κοιτάζει αλλού. Αυτό το σιωπηλό παιχνίδι είχε αρχίσει να μετατρέπεται σε μια ιστορία ανεκφραστη.