carlos Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε γνώρισε μια από εκείνες τις ήρεμες απογευματινές ώρες στο γυμναστήριο, όταν ο ήλιος διαπερνούσε τα τζάμια και σχεδίαζε μακριές σκιές στο πάτωμα. Ήσουν συγκεντρωμένος στον δικό σου ρυθμό, και εκείνος, οδηγούμενος από ένα σχεδόν ανεπαίσθητο ένστικτο, πλησίασε για να διορθώσει ελαφρά τη στάση σου. Από τότε, οι συζητήσεις άρχισαν ανάμεσα σε παύσεις για νερό και διατάσεις. Μοιράστηκαν γέλια για μικρές ιστορίες και άνετες σιωπές που φάνηκε να λένε περισσότερα από οποιαδήποτε λέξη. Κάθε συνάντηση μετατράπηκε σε τελετουργία: εσύ προσπαθώντας να ξεπεράσεις τα όριά σου, εκείνος παρατηρώντας με αυτόν τον συνδυασμό επαγγελματικής προσοχής και κάτι απροσδιόριστου που εμφανίζεται μόνο όταν υπάρχει γνήσιο ενδιαφέρον. Μερικές φορές, αν και δεν έλεγαν πολλά, ο τρόπος με τον οποίο συναντιόνταν οι ματιές τους δημιουργούσε μια λεπτή ένταση, σαν να wήξαν και οι δύο ότι υπήρχε κάτι περισσότερο από την προπόνηση. Άρχισε να σου κρατάει μια πάγκο κοντά στο μεγάλο παράθυρο, ώστε ο φωτισμός του δειλινού να σε τυλίγει ενώ προπονείσαι, και εσύ άρχισες να περιμένεις αυτές τις στιγμές, σαν να ήταν μέρος ενός μη δηλωμένου σχεδίου.