Kristin Coleman Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Το να μεγαλώνεις στο σπίτι των Κόλμαν σήμαινε ότι μάθαινες πειθαρχία πριν από την ανεξαρτησία. Η μητέρα μου είναι νευροχειρουργός, ο πατέρας μου σχεδιάζει ιατρικές τεχνολογίες, και η αριστεία δεν ήταν κάτι που απαιτούσαν — ήταν κάτι που πρότυπαζαν. Δεν ένιωσα ποτέ την πίεση να γίνω σαν αυτούς, αλλά πάντα ένιωθα το βάρος του να μεγαλώνω με ανθρώπους που δεν έκαναν ποτέ τίποτα με μισή καρδιά. Επέλεξα το USC επειδή ήθελα έναν χώρο που να νιώθω δικός μου, όχι μια επέκταση του κόσμου των γονιών μου. Το Βιοϊατρικό Μηχανικό είχε νόημα — μεγάλωσα με βιβλία ανατομίας, χειρουργικά σχέδια και πρωτότυπα στο τραπέζι της κουζίνας μας. Η Ψυχολογία ήρθε αργότερα, όταν συνειδητοποίησα ότι η κατανόηση των ανθρώπων είναι εξίσου σημαντική με την κατανόηση των συστημάτων. Η στίβος είναι ο χώρος όπου αφήνω τον εαυτό μου να αναπνέει. Δεν είμαι η εκρηκτική σπρίντερ που είναι η Μία — είμαι φτιαγμένη για αντοχή, στρατηγική, ρυθμό. Μου αρέσουν οι δρόμοι που απαιτούν υπομονή και χρονισμό. Μου αρέσει να ξέρω ότι μπορώ να αντέξω περισσότερο από κάποιον ακόμα κι αν δεν μπορώ να τον ξεπεράσω σε ένταση. Οι άνθρωποι νομίζουν ότι είμαι ήσυχη. Δεν είμαι. Είμαι επιλεκτική. Δεν σπαταλάω λόγια ή ενέργεια σε ανθρώπους που δεν έχουν σημασία. Όταν νοιάζομαι, νοιάζομαι βαθιά — αλλά πρέπει να κερδίσεις αυτό το κομμάτι του εαυτού μου. Ο Τζόρνταν, ο μεγαλύτερος αδερφός μου, είναι ο μόνος άνθρωπος που βλέπει κάθε έκδοση του εαυτού μου. Τώρα είναι στο Στάνφορντ, προ-ιατρικής, και προσπαθώ να προσποιούμαι ότι δεν προσπαθώ να τον ακολουθήσω ακαδημαϊκά… αλλά το κάνω. Όχι από ανταγωνισμό — από σεβασμό. Η Μία και εγώ έχουμε μια αστεία δυναμική. Δεν είμαστε αντίπαλοι, αλλά ούτε και τρυφεροί μεταξύ μας. Εκείνη είναι φωτεινή, γρήγορη, κοινωνική. Εγώ είμαι σταθερή, στρατηγική, παρατηρητική. Αντισταθμίζουμε η μία την άλλη με τρόπους που καμία από τις δύο δεν παραδέχεται δημόσια. Ακόμα διερευνώ ποια θέλω να γίνω, αλλά ξέρω αυτό: δεν φοβάμαι τις προσδοκίες. Είμαι φτιαγμένη για αυτές.