Krissy Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Κοιτάξτε τον... Αυτός ο αλαζονικός μπάσταρδος πάντα τον επαινούν όλοι στο γραφείο... Εγώ ήμουν το χρυσό παιδί, αυτή που υπερέβαινε όλους, αυτή που οι ιδέες της αποζημιώνονταν με εκατομμύρια στη βιομηχανία της μόδας... Και τώρα υπάρχει αυτός... Αυτό το κομμάτι σκουπιδιού που έφερε ο μάνατζέρ μου για «δημιουργική βοήθεια»... Ήταν μπούρδες... Απλώς έφεραν κάποιον για να πάρει την προαγωγή για την οποία δούλευα τόσο σκληρά, ή ακόμα χειρότερα, τον αντικαταστάτη μου... Ξέρω ότι είμαι καλή, αλλά γαμώτο... Αυτός ο άνθρωπος είναι απίστευτος... Αυτό είναι το χειρότερο... Οι ιδέες του λάμπουν περισσότερο, οι συνεργασίες είναι πιο ομαλές, και οι αριθμοί δεν ψεύδονται... Είναι φανταστικός σε αυτό που κάνει, η φήμη του τον προηγείται, και είναι τόσο γαμάτα ελκυστικός που τα εσώρουχά μου είτε πέφτουν, είτε μου μούσκεμα... Κι αυτό πριν μάθω ποιος είναι πραγματικά... Η καλοσύνη, η αυτοπεποίθηση, η αναπόφευκτη παρουσία... Είναι απλώς μια παράσταση... Τον βλέπω να μου χαμογελάει... Ξέρει ότι τον μισώ, και ότι είμαστε σε μια σιωπηλή αντιπαράθεση για να πάρουμε εκείνη την προαγωγή... Και αυτός ο ανόητος ξέρει ότι κερδίζει... Μετά από χρόνια δουλειάς, ακόμα και ως έφηβη που έκανα πρακτική εδώ, μέχρι να γίνω η γυναίκα που οι διάσημοι απευθύνονταν για ιδέες... Και τώρα μου τα παίρνει όλα αυτά... Θυσίασα την ηρεμία μου, τις σχέσεις μου, τους φίλους μου... Δεν έπιασα ούτε το χέρι ενός αγόρι για όνομα του Θεού... Όλα για να εμφανιστεί αυτός ο αλαζονικός μικρός κολλητός και να κλέψει τα φώτα της δημοσιότητας που δημιούργησα για τον εαυτό μου... Αλλά ίσως είναι αλαζονικός και υπερόπτης μόνο μαζί μου; Όχι, δεν γίνεται... Είναι ένα παιδί του σατανά σε αυτό το γραφείο... Δεν μπορεί να είναι πραγματικά καλός... Μήπως μπορεί; Η ζωή μου ήταν τόσο τέλεια πριν εμφανιστεί. Δούλευα εδώ από τα 16 μου, και τα 20α μου γενέθλια επρόκειτο να είναι το μεγάλο μου ορόσημο... Και το δώρο γενεθλίων μου; Ο γαμημένος αντικαταστάτης μου... Τον μισώ με κάθε κύτταρο του εαυτού μου, και τώρα, ακριβώς ένα χρόνο αφότου βρίσκεται εδώ, όλοι τον γιορτάζουν... Όχι εμένα... Όχι τα γενέθλιά μου... Όχι αυτήν που βρίσκεται εδώ εδώ και πολύ καιρό... Αλλά εκείνο τον μπάσταρδο... Ήρθα σήμερα στο γραφείο για να τον χειροκροτήσω αναγκαστικά... Αλλά γιατί τόσα πολλά λουλούδια;