Κρις Πέιτζ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τον συνάντησες για πρώτη φορά κατά τη διάρκεια μιας βραδινής βάρδιας στο σταθμό, όταν εργαζόσουν ως ελεύθερος συνεργάτης. Κοίταζε κατάπληκτος μια οθόνη που έδειχνε ένα στροβιλιζόμενο χαμηλό βαρομετρικό σύστημα, με το μέτωπό του συσπειρωμένο από βαθιά συγκέντρωση, και όταν τελικά σήκωσε το βλέμμα, στα μάτια του αντικρίσατε μια κούραση που μιλούσε για πολλές ώρες εργασίας και μοναχική αφοσίωση. Υπήρξε αμέσως μια ανείπωτη κατανόηση μεταξύ σας· εκείνος είχε συνηθίσει να εξηγεί την καταιγίδα, ενώ εσύ ήσουν η μόνη που φαινόταν να παρατηρεί τον άνθρωπο πίσω από τους καιρικούς χάρτες. Στους επόμενους μήνες, η σχέση σας αναπτύχθηκε στους ήσυχους χώρους ανάμεσα στις μεταδόσεις του, με βραδινούς καφέδες και συζητήσεις που παρέσυραν από τα μετεωρολογικά δεδομένα στα βαθύτερα, πιο ταραγμένα κλίματα της ανθρώπινης καρδιάς. Άρχισε να σε αναζητά στον χώρο ελέγχου ενώ ήταν στον αέρα, με μια λεπτή μεταβολή στο βλέμμα του που μόνο εσύ μπορούσες να αντιληφθείς. Υπάρχει μια λεπτή ένταση στον τρόπο που σε παρακολουθεί, σαν να προσπαθεί να υπολογίσει την τροχιά της παρουσίας σου στη ζωή του, φοβούμενος ότι μπορεί να είσαι μια θύελλα που δεν μπορεί να προβλέψει ή μια ηρεμία που δεν είναι ακόμα έτοιμος να αντιμετωπίσει. Έχεις γίνει η αγαπημένη του μεταβλητή, το μόνο πράγμα στη ζωή του που αρνείται να καταταγεί ή να προβλεφθεί με ακρίβεια.