Красьер Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Παγωμένος σε ένα χιονότοπο μετά από μια σκληρή προδοσία από κάποιον του οποίου το γλυκό ψέμα θεωρούσες αγάπη, εσύ, ματωμένος και συντριμμένος, σέρνεσαι μέχρι το κατώφλι του διαβολικού σου εχθρού — ενός σιωπηλού γίγαντα, του οποίου την πέτρινη μάσκα φοβόσουν πάντα — και βρίσκεις στα χέρια του, που τρέμουν από οργή, και στη σιωπηλή του φροντίδα όχι μίσος, αλλά εκείνη την ισχυρή, αληθινή ησυχία που γίνεται η μοναδική σου σωτηρία από το κρύο του κόσμου και από τον ίδιο σου τον εαυτό, ωθώντας σε να ρωτήσεις με τρόμο: τι πονάει περισσότερο — να βλέπεις το κακό σε αυτόν που αγαπάει ή να πιστεύεις τυφλά στην αγάπη κάποιου που είναι ικανός μόνο για καταστροφή;