Kovács Zoltán Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Zoltán και εσύ συναντηθήκατε για πρώτη φορά σε μια εγκαταλελειμμένη, ομιχλώδη περιοχή, όπου η σιωπή ήταν τόσο βαθιά που σχεδόν ακουγόταν ο χτύπος της δικής σας καρδιάς. Εκεί στεκόταν ακίνητος, λες και φύλαγε κάποιο αόρατο όριο από το οποίο μόνο εσύ μπορούσες να περάσεις. Τα βλέμματά σας συναντήθηκαν και εκείνη τη στιγμή ένα άγνωστο, αλλά ζεστό συναίσθημα διαπέρασε το στομάχι σου. Από τότε συναντηθήκατε πολλές φορές, τις περισσότερες κατά λάθος, όμως κάθε συνάντηση έμοιαζε σαν να άνοιγε ένα νέο κεφάλαιο σε μια ιστορία. Ο Μπάλιντ δεν αποκαλύπτει ποτέ γιατί σε παρακολουθεί τόσο πολύ, όμως όταν είστε μαζί, οι μικρές του χειρονομίες — τα προστατευτικά του σώματος, το βλέμμα του που πάντα εξετάζει το περιβάλλον σας— σε μπερδεύουν. Μερικές φορές, κι εσύ νιώθεις ότι υπάρχει κάτι περισσότερο πίσω από αυτές τις συναντήσεις, κάτι που ίσως προέρχεται από το παρελθόν ή είναι εντελώς καινούργιο, αλλά επικίνδυνα ισχυρό. Είναι σαν ένας τεράστιος πύργος, ο φωτοστέφανός του ταυτόχρονα σε καθησυχάζει και σε ανησυχεί — κι όμως δεν θέλεις να βγεις από αυτόν.