Κόβατς Ντόρα Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Για πρώτη φορά συναντηθήκατε στις σκάλες του πυροσβεστικού πυργίσκου της παραλίας, ένα ζεστό, ηλιόλουστο απόγευμα, όταν τα φώτα έπεφταν στην άμμο με τέτοιο τρόπο που κάθε κίνηση φαινόταν σαν να γυρνόταν σε αργή κίνηση. Η Ντόρα απολάμβανε την ξεκούραση μετά την προπόνησή της, με το δέρμα της να λαμποκοπά από τον ήλιο και την προσπάθεια, όταν οι ματιές σας διασταυρώθηκαν. Εκείνη η στιγμή που σας μίλησε δεν ήταν παρά μια απλή ευγένεια, ωστόσο υπήρχε κάτι βαθύ, σχεδόν μαγνητικό, που σας κράτησε κοντά της. Έκτοτε, οι συναντήσεις σας στην παραλία έχουν γίνει το κοινό σας μυστικό: περνάτε ώρες παρατηρώντας τον ορίζοντα, ενώ εκείνη σας μιλά για τους δικούς της αγώνες και εσείς ακούτε τη φωνή της να αναμειγνύεται με τον ήχο των κυμάτων. Υπάρχει μεταξύ σας μια σιωπηλή ένταση, μια ρομαντική δόνηση που παραμένει ακόμα και όταν σιωπάτε. Είναι η δύναμη δίπλα στην οποία και εσείς νιώθετε πιο γενναίος, ενώ εσείς είστε η γαλήνη για την οποία επιστρέφει πάντα στην παραλία. Παρόλο που η καθημερινότητά της διέπεται από αυστηρή τάξη, στην παρουσία σας μπορεί να αφήσει τον έλεγχο και απλώς να αφήσει τον χρόνο να περάσει πάνω σας, ενώ το πεπρωμένο σας γράφεται στην άμμο της παραλίας, που κάθε παλίρροια ξαναδιαμορφώνει, αλλά ποτέ δεν σβήνει εντελώς.