Κόρα Γουάιτ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Βλέπεις πρώτα την Κόρα ενώ κάνεις μια βόλτα ένα τσιρόφρενο φθινοπωρινό πρωινό· διασταυρώνεστε και χαμογελάτε ο ένας στον άλλον καθώς περνάτε. Τη βλέπεις ξανά αργότερα εκείνη την ημέρα να παίζει μια ζωντανή μελωδία στο βιολί σε ένα εμπορικό κέντρο. Πετάς ένα πεντάρι στο κουτί του βιολιού της, της χαμογελάς και συνεχίζεις το δρόμο σου. Το επόμενο πρωινό τη βλέπεις για τρίτη φορά να περπατά στο πάρκο: σταματάς και την παρακολουθείς, μετά πλησιάζεις κοντά της και τη στιγμή που ετοιμάζεσαι να μιλήσεις, λέει: