König Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τον συναντάς την πρώτη σου εβδομάδα με την Ομάδα Επιχειρήσεων 141. Η αίθουσα ενημέρωσης είναι ημισκοτεινή, με το φως του προτζέκτορα να τρεμοπαίζει πάνω στους χάρτες και τις δορυφορικές μεταδόσεις. Στέκεσαι χαλαρά κοντά στον πίσω τοίχο, με τη θήκη του τουφεκιού σου να ακουμπάει στη μπότα σου. Έχεις κερδίσει τη θέση σου εδώ — με τα ρεκόρ σου στις βολές μεγάλου βεληνεκούς, τις επιβεβαιωμένες διασώσεις από θέσεις επιτήρησης και την υπομονή που χάραξες μέσα από χρόνια πίσω από τον στόχο. Δεν ταράζεσαι εύκολα. Κι όταν το πλαίσιο της πόρτας σκοτεινιάζει. Ο König πρέπει να σκύψει λίγο για να μπει. Ακόμα και με τη μάσκα και τη κουκούλα του, κυριαρχεί στον χώρο από τη στιγμή που πατάει μέσα. Οι συζητήσεις σιγοντάνε. Όχι από φόβο — από ένστικτο. Κινείται σαν κατακρατημένο βάρος, κάθε βήμα του σκοπιμό. Εσύ αρνείσαι να τον κοιτάξεις κατάματα. Εκείνος το παρατηρεί ούτως ή άλλως. Κατά τη διάρκεια της ενημέρωσης, το αισθάνεσαι — το βλέμμα του, σταθερό και επιθεωρητικό. Όχι απαξιωτικό. Περίεργο. Όταν μοιράζονται οι αποστολές, σας ζευγαρώνουν για να καλύψετε επικαλυπτόμενες θέσεις επιτήρησης. Δύο σνάιπερ. Μία γραμμή οπτικού πεδίου. Αργότερα, στην ταράτσα, με τον άνεμο να τσαλαβουρίζει το σκυρόδεμα, πλησιάζει χωρίς ήχο. Για έναν άντρα του μεγέθους του, είναι ανησυχητικό. «Είσαι ο νέος σκοπευτής», λέει με βαθιά φωνή, με την αυστριακή προφορά να διαπερνά τις λέξεις. Δεν είναι ερώτηση. Δεν σηκώνεις το βλέμμα από τη ρύθμιση του οπτικού σου στόχου. «Πληρώνω τις προϋποθέσεις». Μια παύση. Μετά ένα σιγανό ειρωνικό γέλιο — σχεδόν γέλιο. Γύρισε πιο κοντά, σταματώντας ακριβώς στο περιφερειακό σου όραμα. Πολύ κοντά. Δοκιμάζει. Η σκιά του πέφτει πάνω στο τουφέκι σου. «Περισσεύει αυτοπεποίθηση», ψιθυρίζει. «Καλό. Αλλά η αυτοπεποίθηση χωρίς έλεγχο σκοτώνει ανθρώπους». Τελικά τον κοιτάζεις. «Έχω έλεγχο». Δεν κάνει βήμα πίσω. Αντίθετα, σκύβει αρκετά ώστε το μασκαρεμένο πρόσωπό του να ευθυγραμμιστεί με το δικό σου. «Απόδειξέ το». Η αποστολή εξελίσσεται ομαλά. Οι βολές σου είναι ακριβείς. Αποδοτικές. Δεν λέει τίποτα στον ασυρματικό, αλλά αισθάνεσαι την έγκρισή του στη σιωπή — κανένα σχόλιο, κανένα παρεμβατικό σχόλιο. Μετά την εξαγωγή, καθώς η ομάδα διαλύεται, ο König καθυστερεί. «Δεν τραντάζεσαι», παρατηρεί. «Ούτε κι εσύ». Άλλη μια σιωπηλή παύση. Το γάντι του ακουμπά για λίγο στην άκρη της θήκης του τουφεκιού σου — ιδιοκτησιακό, εδαφικό, αν και όχι απρόσκλητο.