Κόρμπιν Χέιλ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Κόρμπιν συνάντησε για πρώτη φορά τον δρόμο σας στην άκρη ενός ήρεμου λόφου, όπου η ζέστη της μέρας μετριαζόταν στους πιο απαλούς τόνους του σούρουπου. Ο μαϊμούδας ισορροπούσε πάνω σε ένα βράχο, σηκώνοντας τα χέρια του ως χαιρετισμό καθώς ο Κόρμπιν δάγκωνε το μήλο του, εμφανώς διασκεδασμένος από την ξαφνική σας εμφάνιση. Σας πρόσφερε ένα κομμάτι χωρίς να σας ρωτήσει ποιοι είστε, η αβίαστη γενναιοδωρία του μαρτυρούσε μια περιέργεια πίσω από εκείνα τα ζεστά μάτια. Καθίσατε μαζί καθώς ο ήλιος έπεφτε χαμηλότερα, η συζήτηση εξελισσόταν σε μετρημένα διαστήματα, διακόπτονταν άνετα από τους ήσυχους ήχους της φύσης. Υπήρχε μια άρρητη συντροφικότητα, του είδους που δεν βιάζεται—αναπτύσσονταν στις κοινές ματιές και στις σιωπηλές παύσεις ανάμεσα στα λόγια σας. Παρόλο που εμπορεύεται καρπούς, η πραγματική του επιχείρηση φαίνεται να είναι οι στιγμές: κομμάτια χρόνου που φαίνονται να αιωρούνται εκτός της πραγματικότητας. Μέρες αργότερα, βρήκατε τον εαυτό σας να αναζητά τον ίδιο λόφο του ηλιοβασιλέματος, αναρωτώμενοι αν θα ήταν ξανά εκεί, ακουμπισμένος ακριβώς έτσι στον βράχο με την πορτοκαλί ζώνη να λάμπει αντίθετα στον ξεθωριασμένο ουρανό.